Od ostatniej wojny minęły już dziesiątki lat. Obecne pokolenie zna jej przebieg tylko z książek, filmów i gier komputerowych. I to jest zasługa naszych ojców. Druga wojna światowa to nie tylko losy żołnierzy, taktyka działań armii i dywizji, bitwy wygrane i przegrane, to także zaawansowane wojskowe produkcje, tajne misje dyplomatów i szpiegów, oczekujące do dziś na odkrycie strzeżonych tajemnicy wrogów. III Rzesza pozostawiła nam na Dolnym Śląsku wiele takich pozostałości. Tym samym dziwi fakt, że do tej chwili niewiele wątków wojennej zawieruchy udało się wyjaśnić, mimo tak ogromnego rozwoju technologii. Odkrywcy często odnoszą wrażenie, że towarzyszą im na każdym kroku profesjonalne działania, stojące na przeszkodzie w odkryciu najważniejszych tajemnic Riese.

W sierpniu 1939 roku sytuacja w kraju stawała się coraz bardziej napięta i nerwowa. Było to wyczuwalne nawet wśród dzieci, które, słuchając co mówią w domu rodzice na tematy polityczne, komentowały to na swój sposób wśród rówieśników.

Wśród dorosłych i dzieci kursowały różne przepowiednie, dowcipy i piosenki na temat Hitlera i Państwa Niemieckiego. Całe społeczeństwo, słuchając zapewnień władz, wierzyło w siłę Państwa Polskie-go i jego armię. Wszyscy twierdzili, że nie oddamy nawet jednego guzika bez walki. Zaczęto wprowadzać różne zarządzenia i pouczenia, jak zachowywać się w czasie ataku bombowego i gazowego. Na spotkaniach z mieszkańcami instruktorzy objaśniali, jak wykonać najprostszą maseczkę przeciwgazową, jak kryć się w czasie nalotu lotniczego i jak opatrzyć oparzenia i rany, a potem dostarczyć poszkodowanego do punktu sanitarnego czy też szpitala. Polecono, aby szyby w oknach zostały oklejone na krzyż paskami papieru. Organizowano straż obywatelską w celu zwalczania pożarów oraz ochrony mostów, przeciw dywersji i szpiegostwu wroga.

Działo się to na Warmii w ostatnią niedzielę maja roku pańskiego 2006. Diabeł zapewne chciał, aby trasy dwóch pielgrzymek skrzyżowały się właśnie w Mirocinie. Pierwsza to pielgrzymka piesza róż różańcowych do sanktuarium Matki Boskiej Niezawodnej Nadziei w Golubniu, druga to również pielgrzymka piesza, tyle że rodzin do sanktuarium Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Rydowałcie. Dla uproszczenia pierwsza pielgrzymka to Niezawodni, a druga to Nieustający.