Prawdziwa religia to ta, która nie operuje jedynie symbolami. Jej słowa powinny jasno i wyraźnie przekazywać wiedzę, aby każdy człowiek mógł ją łatwo zastosować w swoim życiu bez obaw i niedomówień. Wielka wiara nie zna wątpliwości. Jeśli wątpisz, jeśli wciąż szukasz odpowiedzi na pytania o życie i śmierć, zamknij oczy i posłuchaj ciszy.




Wstęp

Piony, poziomy, zamknięte kształty i nieskończone fraktale, proste lub złożone wklęsło - wypukłe struktury przenikające się wzajemnie w kolorowe fotografie rzeczywistości – świat, który nazywamy prawdziwym, bo możemy go dotykać i badać zmysłami. Budujemy domy i w nich żyjemy, zakładamy rodziny, codziennie dbamy o sprawy ciała, o dobra materialne i terytorialne. Lecz ilu z nas potrafi zrozumieć, że jesteśmy tu tylko na chwilę? Czy istnieje ktokolwiek, kto z taką wiedzą przeżywa każdy swój dzień jako wyjątkowy, bo może jeden z ostatnich? Na różne sposoby będziemy tuszować ten fakt, póki nie uwolnimy się od iluzji, którą sami stworzyliśmy. Myślimy, że nic nas nie powstrzyma i wszystko nam się należy, że to, czy tamto nas nie dotyczy, a coś jest nasze, bo na nie zapracowaliśmy.

Tymczasem nic nam się nie należy i nic nie jest nasze. Zarówno pożyczyliśmy ciała, z którymi i tak błędnie się utożsamiamy, jak wciąż pożyczamy i użytkujemy materialne rzeczy, by się rozwijać i uczyć. Wszystko co posiadamy lub posiadają inni, służyć ma ogólnemu rozwojowi w stronę Absolutnej Prawdy, Osobowego Boga. Oto prawdziwa koncepcja życia.

Ironiczną jest ta, którą wpajają nam od lat najmłodszych – żyj zgodnie z prawem, ucz się pilnie, by w przyszłości dostać dobrą pracę, wydać i wychować potomstwo, poznać kawałek świata, potem zestarzeć się i … co dalej? Wielu z nas tego nie wie. Nawet Marek Grechuta, śpiewając najpiękniejsze, poetyckie słowa jakie znam, w piosence „Zegarmistrz światła”, nie uczynił nam zaszczytu i nie zdradził sekretu dokąd rzeczywiście udajemy się po śmierci.