Od pewnego czasu debiutanci literaccy w Polsce są osobami ledwie pełnoletnimi, trend wytyczyła Dorota Masłowska. Co sprawiło, że czekał Pan tak długo z wydaniem swej pierwszej książki?
Dorota Masłowska to fenomen. Jej historia jest niebywała, bo jeśli to, co mówi jest prawdą, to pisać zaczęła, żeby nie uczyć się do matury. Moje doświadczenia są odmienne. Próbowałem pisać nawet w wieku Masłowskiej. Ale po tygodniu wstydziłem się własnego tekstu. Myślę, że do niektórych rzeczy musiałem dojrzeć.

Twierdzi Pan, że wydawanie jest Pańską pasją. To dosyć osobliwe hobby… Skąd się wzięło?
Idea tworzenia – takim hasłem promuję swoją działalność. Bardzo długo myślałem nad sloganem reklamowym. Było ciężko, ale po analizie swoich dokonań i wcześniej podejmowanych działań, stwierdziłem, że cały czas towarzyszy mi ta właśnie, twórcza idea, której cząstkę chciałbym zawrzeć również w działaniach wydawniczych DOZY. Bo to niesamowite uczucie usiąść w wygodnym fotelu i wziąć do ręki wydaną przez siebie książkę. Potem odłożyć ją na honorową półkę, gdzie będzie czekała, aż po latach z dumą będę mógł swojemu synowi pokazać, co udało mi się w życiu osiągnąć, z kim współpracować.