Jestem człowiekiem idącym przed siebie chociaż czasami spoglądam do tyłu co zostawiłem. Uważam że wydobywam z siebie niesamowitą energie która pozwala mi się cieszyć każdym dniem nawet gdy chłód zamraża ciało i duszę . Najważniejsze co może nas w życiu spotkać to miłość szacunek i uśmiech jeżeli to ciebie spotkało to jesteś najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi.. A jeżeli zatrzymałeś się to myślę że przeczytanie kilku spontanicznych wierszy od serca pozwoli ci dotknąć miłości duszy zrozumieć że jesteś wyjątkowym niepowtarzalnym wspaniałym człowiekiem. Uśmiechnij się bo każdy dzień ma nowe barwy.. zobacz je..

Jeśli komuś się zdaje, że satyra społeczna wyrodziła się w jeden jedynie słuszny kierunek lewicowej uszczypliwości spod znaki Michała Witkowskiego i spółki, niech sięgnie po zbiór opowiadań Andrzeja Wojciechowskiego.

Znajdzie w nich doskonale skrojone historie ludzi, którzy noszą na sobie piętno wielu bolączek naszej polskiej współczesności, rozciągniętej od specyfiki czasów wczesnego komunizmu aż po postnowoczesną globalizację. Pomiędzy tymi widełkami udało się zawrzeć opowieści o charakterze obyczajowym z wątkiem miłosnym, ale też o duchowym wydźwięku, ironiczne potraktowanie kultu celebrytów, satyrę na płytką religijność, natrząsanie z pseudointeligencji i zasad marketingu tworzących miękką wyściółkę naszego rzekomego prosperity.

Działo się to na Warmii w ostatnią niedzielę maja roku pańskiego 2006. Diabeł zapewne chciał, aby trasy dwóch pielgrzymek skrzyżowały się właśnie w Mirocinie. Pierwsza to pielgrzymka piesza róż różańcowych do sanktuarium Matki Boskiej Niezawodnej Nadziei w Golubniu, druga to również pielgrzymka piesza, tyle że rodzin do sanktuarium Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Rydowałcie. Dla uproszczenia pierwsza pielgrzymka to Niezawodni, a druga to Nieustający.

Nowości wydawnicze - pierwsza połowa października:
bez tytułu - Grzegorz Kowalik

BAJKI, BAJECZKI... DLA KAŻDEGO SYNKA... DLA KAŻDEJ CÓRECZKI - Andrzej Kozioł

Wspomnienia o latach, które dawno minęły - Józef Wójcik

Jakiś czas temu gdy byłem małym dzieckiem tata do snu bajki mi opowiadał. Zawsze intrygowało mnie to że ojciec potrafi wymyślać ot tak bajkę bez żadnego scenariusza. Ja mając swoje dzieci wiele razy czytałem im bajki oraz wymyślałem różne stworzone i niestworzone historie tak aby dziewczynki były wesołe. (...)

Wiersze które piszę są w jakim stopniu cząstką mojej osoby. Wydaję mi się że każdy człowiek ma w sobie coś wyjątkowego co pozwala mu spojrzeć inaczej na otaczający nas świat. Wszystko co piszę to z serca pochodzi lub napotykam na różne zdarzenia mające wpływ na to co piszę. Najważniejsze jest umieć rozmawiać ze swoją duszą ,tam każdy z nas znajdzie niesamowite ukojenie. Jest tam słońce które nigdy nie zachodzi . Jest tam kawałek pozytywnej gorącej energii. Jeżeli to odnajdziesz poczujesz magię chwili to naprawdę pozwala cieszyć się każdym dniem, uśmiechać się do każdej napotkanej osoby, emanować nieustającym optymizmem. Człowiek który kochał kocha i będzie kochał zrozumie sens zmysłowej twórczości bo ona jest nieśmiertelna tak jak prawdziwa miłość która w sercu i duszy się rodzi. Każdy z nas może rozpocząć wędrówkę po swojej duszy i poczuć jej prawdziwy dźwięk.. blask...delikatność...umieć kochać to umieć rozmawiać, słuchać, czekać...